door Tonny Beek


DE GROTE LIEFDE VAN JAN OUWENBROEK

Al vanaf zijn prilste jeugd is Jan Ouwenbroek gefascineerd door de schilderkunst.
Het is zijn lust en zijn leven. Ondanks zijn gestaag vorderende leeftijd en daardoor wat strammere vingers is hij nog het liefst hele dagen in zijn kleine atelier aan het werk.
We mogen dus gerust stellen dat schilderen voor Jan de grote liefde van zijn leven is.

Hoe is die liefde onstaan?
“Dat zal ik je vertellen”, zegt hij, en gaat er eens goed voor zitten. “Naast ons woonden de drie oudere gezusters v d Doll. Ik deed daar wel eens een boodschap voor. Als ik dan binnen was zag ik heel vaak een van hen in het prieel zitten schilderen. Je
bent jongetje van tien en nieuwsgierig en vroeg dan altijd of ik mocht blijven kijken. Machtig mooi vond ik het. In ruil voor wat kleine karweitjes kreeg ik dan tekenles van haar. En zo is het eigenlijk begonnen. Daarna heb ik zeven jaar les gehad op de Nijverheids Avond Tekenschool in Maassluis. Nog wat kleine cursussen en ‘workshops’ gevolgd en heb toen mijn eigen steil ontwikkeld. Mijn voorliefde gaat uit naar landschappen en dorpsgezichten.

Heb je naast het schilderen nog een baan gehad?
“Ja”, zegt Jan stellig. “Met ons gezin heb ik 20 jaar in Schiedam gewoond. Ik heb daar vele jaren gewerkt als keldermeester bij de bekende wijnhandel Linschoten. Na een grote reorganisatie kon ik vertrekken. Wij zijn toen naar Maassluis teruggegaan en heb daar nog een aantal jaren gewerkt als conciërge bij een school. Wat die kinderen allemaal niet tegen je durfden zeggen, je wilt het niet weten”, zegt hij met een gezicht dat boekdelen spreekt.

Was het de wijn die je naar je meest geliefde plek in Frankrijk bracht?
“Waar de lekkerste wijn vandaan kwam, wist ik wel ja”, zegt Jan met een wat ondeugend glimlachje. “Dat het er zo mooi was ontdekte ik pas goed toen mijn vrouw en ik na mijn pensionering daar wat langere periodes doorbrachten. Vlakbij Roussillon, in het plaatsje Volonne huurden we voor langere tijd een camper. Elke dag met palet en ezel de natuur in. Die omgeving, dat licht, de kleuren. Momenten van groot geluk, ja dat mag ik wel zeggen, ik was op die momenten volmaakt gelukkig.

Hoe keek men aan tegen weer zo’n buitenlander die dacht te kunnen schilderen?
“De ‘patron’ van ‘Cafe des Arts’, op het kleine pleintje in het dorp, kwam mij direct koffie brengen toen hij me voor het eerst zag schilderen. Het is een vriendschap geworden die nog steeds bestaat. Het schilderij wat ik van het ‘Cafe des Arts’ heb gemaakt hangt nog steeds op een prominente plaats bij hem. Als dank heeft hij mij uitgenodigd om in de kerk die nu als expositieruimte dienst doet, te exposeren. Er was zelfs een hele muur voor mij opengehouden. De opening was een bijzondere gebeurtenis. Gelukkig had ik familieleden meegenomen die konden tolken want zoals mijn vrouw het placht te noemen, mijn ´Frans´ is nogal treurig. Onze leeftijd maakt dat we er helaas niet meer naar toe kunnen. We koesteren de mooie herinneringen.

De mooie gevels van Maassluis bieden ook vast inspiratie voor iets moois?
Ik zal het je maar verklappen”, zegt Jan, binnenkort zit ik voor enige tijd in het Douanehuisje. Daar ga ik een prachtig schilderij maken van een mooi plekje in Maassluis.

Nog een laatste vraagje om af te sluiten, welke kleuren uit de Provence zijn je het meeste bijgebleven?
“Het geel van de zonnebloemen en het bijzondere rood van de aarde. Daar droom ik nog wel eens van. Ik ben nu drie en tachtig, mijn gezondheid laat wat te wensen over. Toch hoop ik dat ik nog lang het penseel kan hanteren en vanuit mijn fantasie deze kleuren nog terug zal kunnen roepen naar mijn atelier want als het schilderen weg zou vallen ben ik geen Jan Ouwenbroek meer".


De expositie van de schilderijen van Jan Ouwenbroek is te bewonderen en zijn werk is ook te koop van 2 juli tot en met 20 augustus 2010 in
DE KUNSTUITLEEN MAASSLUIS
Noordvliet 24

Openingstijden:
woensdag t/m zaterdag van 14.00 tot 17.00 uur